നീ മറഞ്ഞുവോ നിലാവിൻ  സ്നേഹചന്ദ്രികേ അറിഞ്ഞിടാതെയെൻ പ്രാണനൊമ്പരം  

നീയെങ്ങുപോയാലും മായാതെ എന്നുമെൻ  

കരളിൽ  തെളിയുന്നു നിന്നോർമ്മകൾ 

പൂർവ്വജന്മ സുകൃതമായ് 

അന്ന് നീ വന്നപ്പോൾ  

നീയെനിക്കെന്നു ഞാൻ നിനച്ചുപോയി... 

ഞാൻ പോലുമറിയാതെ 

ഇന്നെന്റെ പ്രാണനിൽ 

പിരിയാത്തൊരീണമായ് അലിഞ്ഞവളെ

മുകിലിന്ന് മായുകില്ലേ....

നീ മുന്നിൽ വന്നിടില്ലേ.... 

എൻ സ്വപ്നമായ് സഖിയെത്തുമോ.... ഞാനുണുർന്നിരിപ്പു രാവി്‍ൽ

കിളി കൊഞ്ജലായ് എന്നിലലിയുമോ കാതോർത്തിരിപ്പു മൂകം...

ഒരുനാളാശിശിരത്തിൽ 

മുകിൽ പോലുമറിയാതെ  

നീയെന്റെ കുടിലിലായ് വിരുന്നുവന്നു 

അതുവരെ ഞാൻ കണ്ട കനവുകളൊന്നായെൻ 

സഖിനിൻ രൂപത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു

ആർദ്രതേ വിഷാദയായ് 

നീ ദൂരെ മായുവതെന്തിനോ... 

എന്നെവിട്ടകലങ്ങളിൽ  

മാഞ്ഞുപോകുവതെന്തിനോ... 

എൻ സ്വപ്നമേ... പ്രിയ ഗീതമായ് 

ഈ പ്രാണനിൽ നീ നിറയുമോ...